هنگام وفات 29 سال بود . سپس گويد : و يكى از فرزندان او محمّد امام است . و گويد : او محمّد بن حسن بن على بن محمّد . . . بن على بن ابى طالب ( عليهم السلام ) است . كنيهاش ابو عبد الله و ابو القاسم باشد . او خلف حجت صاحب الزّمان و قائم منتظر و آخرين ائمه است . سپس گويد : عبد العزيز محمود بن بزاز از ابن عمر خبر داد كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « در آخر الزّمان مردى از فرزندان من قيام كند كه نامش همنام من و كنيهاش كنيه من باشد و زمين را از عدل انباشته گرداند همان گونه كه از ظلم انباشته شده و او مهدى است » .
و سبط ابن الجوزى پس از آن گويد : « اين حديث مشهور است و ابو داود و زهرى مضمون آن را از على ( ع ) روايت كردهاند . سپس گويد : و او را ذو الاسمعين گويند : محمّد و ابو القاسم و گفتهاند مادرش امّ ولد به نام صيقل بوده است .
13 - شهاب الدين احمد : بن حجر هيثمى شافعى مقيم مكّه ( متوفاى 993 ه - ) است كه در كتاب خود « الصواعق المحرقه ص 127 ، چاپ مصر 1308 » در بيان حال ائمّه دوازده گانه گويد : « ابو محمّد حسن خالصى در سال 232 ه - به دنيا آمد . - او سپس گويد از كرامات معروف آن حضرت را يادآور شده و آن داستان استسقاء در سامرّا او داستان راهبى بوده كه استخوان برخى انبيا را با خود برميداشت و هرگاه بيرون ميآورد باران ميباريد و چون مستورش ميكرد باران ميايستاد ، و امام آن را دانست و استخوان را از دست او گرفت و وى
ولاية الإمام علي ( ع ) في الكتاب والسنة ( ولايت على ( ع ) در قرآن كريم و سنت پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 134
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٣٤