تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
8 - منقطع 9 - مرسل 10 - معلّق 11 - مفصل 12 - مدلّس 13 - غريب 14 - متواتر 15 - مستفيض 16 - مشهور 17 - عزيز 18 - تابع 19 - شاهد 20 - شاذ 21 - منكر 22 - مضطرب 23 - مقلوب 24 - مدرج 25 - مصحف 26 - معتلّ .

سند قرض :

سندى است كه حق شخص مشخصى را بر شخص مشخصى ديگر يا بر جهتى ثابت مىكند .

سهو :

زوال صورت از ذهن همراه با ماندن آن در حافظه و مترادف غفلت است . آثار سهو : 1 - انجام عمل حرام از روى سهو 2 - ترك واجب از روى سهو 3 - سهو در نماز . زوال صور علميه از نفس است .

سوأة :

عورت ، 1 - پيش و پس انسان ( قبل و دبر ) 2 - پرده بين عورتين . مائده / 31

سوم :

1 - چريدن چهارپايان بدون داشتن هزينه 2 - نمايش دادن كالا براى فروش ، در معرض فروش گذاشتن . دخالت در معامله ديگران با افزايش قيمت يا عرضه كالا با قيمت كمتر .

ش

شاة :

گوسفند .

شاخص :

چوب يا چيز ديگرى كه به صورت عمودى در زمين قرار مىدهند تا با آن ظهر شرعى را معين كنند .

شارب :

سبيل .

شبهه :

اشتباه بودن كارى به‌گونه‌اى كه امكان قطعى عمل‌كردن به يكى از جهات آن نباشد . اقسام شبهه : 1 - شبهه در فاعل ( شبهه اشتباه ) 2 - شبهه در فعل ( وطى مطلقه به اين ) 3 - شبهه در محل ( شبهه حكميه يا شبهه ملكيه ) وطى أجنبى به ظن اينكه زن اوست 4 - شبهه در دليل 5 - شبهه در اثبات 6 - شبهه در عقد ( تزويج بدون شهود ) .

شجّه :

زخم در سر يا صورت ، در غير آنها جراحت گفته مىشود .

شذوذ :

انحراف و تكروى كه گاهى