« انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا . . . » « 1 »
پياده و سواره سخت و آسان براى جهاد در راه خدا بيرون رويد .
در جاى ديگر مىفرمايد :
« الّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً اليماً . . . » « 2 »
اگر از خانه و شهرتان در راه خدا براى جنگيدن با دشمن بيرون نرويد ، خداوند شما را به عذاب سخت و دردناك گرفتار مىكند .
از پيامبر اكرم ( ص ) چنين روايت شده است :
« اذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَاْنِفرُوا » « 3 »
هر زمان كه شما را براى جهاد و خروج به جبهه دعوت كردند ، خارج شويد .
نَفْل
نَفْل ، اسم از ماده نَفَلَ يَنْفُلُ بر وزن نَصَرَ يَنْصُرُ و جمع آن انفالاست و نوافل هم مىآيد و نَفَلَ [ با فتحه حرف دوم ] انفال بر وزن سَبَبَ و اسباب و همچنين نَفْل بر وزن فَلْس ( به سكون حرف دوم ) به معنى غنيمت است و به معناى زيادى هم آمده است . « 4 »
در اصطلاح نَفْل قسمتى از غنايم است كه امام براى بعضى از رزمندگان ( مانند زنان ) تشخيص دهد . توضيح بيشتر در واژه انفال آمده است .
امام صادق ( ع ) فرمود :
رسول خدا ( ص ) در يكى از جنگها تعدادى از زنان را براى مداواى مجروحان با خود برد ، از غنيمت سهمى ( سهم يك نفر ) به آنها ، نداد ، ولى چيزى از نفل به آنها داد . « 5 »
هامش
( 1 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 41 .
( 2 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 39 .
( 3 ) - سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 926 .
( 4 ) - مصباح المنير ، ج 2 ، ص 328 ؛ و صحاح اللغة .
( 5 ) - كافى ، ج 5 ، ص 47 .