آمده است . « 1 »
در اصطلاح به كسانى گفته مىشود كه با حضرت على ( ع ) در جمل جنگ كردند ، و بزرگان آنها طلحه و زبير از كسانى بودند كه از قبل با آن حضرت بيعت كرده بودند و سپس آن پيمان را شكستند . « 2 »
قرآن در اين باره مىفرمايد :
« وَانْ نَكَثُوا ايْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فى دينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ . . . » « 3 »
اگر بعد از بستنعهد ، پيمانشكنى كردند و در دين به شما طعنهزدند ، پس بكشيد ، پيشوايان كفر را . . . .
حضرت على ( ع ) در ذيل آيه خطاب به اهل بصره فرمود :
« . . . وَالَّذى فَلَقَالْحَبَّةَ وَ بَرِىءُ النَّسْمَةَ وَاصْطَفى مُحَمَّداً ( ص ) بِالنُّبُوَّةِ انْتُمْ لِاصْحابِ هذِهِ الْايَةَ وَ ما قُوتِلُوا مُنْذُ نَزَلَتْ » « 4 »
سوگند به خدايى كه انسان را خلق كرد و دانه را شكافت و محمد ( ص ) را به پيامبرى برگزيد ، اهل ( و منظور از ) اين آيه شما هستيد و از زمانى كه نازل شد ، هيچ كس با اهل اين آيه نجنگيده است .
نَفْر
نَفْر در لغت به معنى اعراضكردن ، پيشدويدن ، پراكندهشدن و رمكردن آمده است . « 5 »
در اصطلاح كوچ كردن به دستور فرمانده براى جنگ با دشمنان اسلام مىباشد .
قرآن مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - المعجمالوسيط ، ج 2 ، ص 951 .
( 2 ) - ينابيع الفقهيه ، كتاب الجهاد ، ص 287 ( قواميس الجهاد ) .
( 3 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 12 .
( 4 ) - ميزان الحكمه ، محمدى رى شهرى ، ج 3 ، ص 19 ، انتشارات دفتر تبليغات .
( 5 ) - مصباح المنير ، ج 2 ، ص 325 .