احكام تقليد
س 1 - آيا در رسالههاى فتوايى حضرت آية اللهى ، عباراتى مانند « لايبعد ، لايخلو عن قرب ، لايخلو عن وجه » مقصود فتوا است يا نه ؟ و اگر بعد از فتوا تعبير به لايترك الاحتياط شد آيا اين احتياط واجب است ؟
ج - تعبيرات مزبور در مقام بيان فتوا است مگر آن كه قرينهء بر خلاف در بين باشد .
و عبارت « لايترك الاحتياط » اگر در موردى بعد از بيان فتوا ذكر شود براى بيان تأكّد حسن احتياط است .
س 2 - تقليد اغلب مؤمنين بدون تحقيق و تشخيص اعلم است ، مثلًا در ماه مبارك رمضان يك مُبلّغى وارد دهى مىشود و به مردم فتواى مرجعى را مىگويد ، و يا رسماً او را بين مردم معرفى مىكند ، مردم هم به واسطهء حسن نيت از او قبول مىكنند ، آيا اينگونه تقليدها هم ثمرى دارد يا خير ؟ و آيا لازم است بيدار نمودن آنها كه وظيفه چيست ؟ يا چون تقليد از غير اعلم مىكنند و معلوم نيست مخالف با فتواى اعلم باشد اشكال ندارد ؟
ج - حكم شرعى بايد بيان شود ، لكن آگاه كردن اشخاص بالخصوص لازم نيست ، و تقليد اگر از روى موازين شرعيه نباشد صحيح نيست .