مسأله 1964 - كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند ، اگر زكات را ندهد ، و بدون آن كه در نگهدارى آن كوتاهى كند از بين برود ، چنانچه دادن زكات را به قدرى تأخير انداخته كه نمىگويند فوراً داده است ، بايد عوض آن را بدهد و اگر به اين مقدار تأخير نينداخته مثلًا دو سه ساعت تأخير انداخته و در همان دو سه ساعت تلف شده در صورتى كه مستحق حاضر نبوده ، چيزى بر او واجب نيست و اگر مستحق حاضر بوده ، بنابر احتياط واجب بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 1965 - اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد ، مىتواند در بقيهء آن تصرف كند و اگر از مال ديگرش كنار بگذارد ، مىتواند در تمام مال تصرف نمايد .
مسأله 1966 - انسان نمىتواند زكاتى را كه كنار گذاشته براى خود بردارد و چيز ديگرى به جاى آن بگذارد .
مسأله 1967 - اگر از زكاتى كه كنار گذاشته منفعتى ببرد مثلًا گوسفندى كه براى زكات گذاشته برّه بياورد ، مال فقير است .
مسأله 1968 - اگر موقعى كه زكات را كنار مىگذارد مستحقى حاضر باشد ، بهتر است زكات را به او بدهد ، مگر كسى را در نظر داشته باشد كه دادن زكات به او از جهتى بهتر باشد .
مسأله 1969 - اگر با عين مالى كه براى زكات كنار گذاشته براى خودش تجارت كند صحيح نيست ، و اگر با اجازهء حاكم شرع براى مصلحتِ زكات تجارت كند ، تجارت صحيح و نفعش مال زكات است .
مسأله 1970 - اگر پيش از آن كه زكات بر او واجب شود ، چيزى بابت زكات به فقير بدهد ، زكات حساب نمىشود و بعد از آن كه زكات بر او واجب شد ، اگر چيزى را كه به فقير داده از بين نرفته باشد و آن فقير هم به فقر خود باقى باشد مىتواند چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب كند .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 341
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٤١