تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
مسأله 1786 - اگر در اول سال براى مخارج خود قرض كند و پيش از تمام شدن سال منفعتى ببرد ، مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت كسر نمايد . مسأله 1787 - اگر در تمام سال منفعتى نبرد و براى مخارج خود قرض كند مىتواند از منافع سال‌هاى بعد قرض خود را ادا نمايد . مسأله 1788 - اگر براى زياد كردن مال يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند نمىتواند از منافع كسب ، آن قرض را بدهد ولى اگر مالى را كه قرض كرده و چيزى را كه از قرض خريده از بين برود و ناچار شود كه قرض خود را بدهد ، مىتواند از منافع كسب ، قرض را ادا نمايد . مسأله 1789 - بنابر احتياط واجب بايد خمس مال حلال مخلوط به حرام را از عين همان مال بدهد . ولى خمس‌هاى ديگر را مىتواند از همان چيز بدهد يا به مقدار قيمت خمس كه بدهكار است پول بدهد . مسأله 1790 - تا خمس مال را ندهد نمىتواند در آن مال تصرف كند اگرچه قصد دادن خمس را داشته باشد . مسأله 1791 - كسى كه خمس بدهكار است نمىتواند آن را به ذمه بگيرد ؛ يعنى خود را بدهكار اهل خمس بداند و در تمام مال تصرف كند و چنانچه تصرف كند و آن مال تلف شود ، بايد خمس آن را بدهد . مسأله 1792 - كسى كه خمس بدهكار است ، اگر با حاكم شرع مصالحه كند ، مىتواند در تمام مال تصرف نمايد و بعد از مصالحه منافعى كه از آن به دست مىآيد مال خود او است . مسأله 1793 - كسى كه با ديگرى شريك است ، اگر خمس منافع خود را بدهد و شريك او ندهد و در سال بعد از مالى كه خمسش را نداده براى سرمايهء شركت بگذارد هيچ كدام نمىتوانند در آن تصرف كنند .