مسأله 1230 - اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهواً كم يا زياد شود ، سجدهء سهو ندارد .
مسأله 1231 - اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزا يا شرايط آن را بهجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1232 - اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند ، احتياط آن است كه بعد از سلام آن را قضا نمايد ، اگرچه واجب نيست .
مسأله 1233 - اگر نماز احتياط و قضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو سجدهء سهو بر او واجب شود ، بايد اول نماز احتياط را بهجا آورد .
مسأله 1234 - حكم گمان در ركعتهاى نماز حكم يقين است ، مثلًا اگر در نماز چهار ركعتى انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت خوانده نبايد نماز احتياط بخواند ، ولى اگر در غير ركعتها گمان پيدا كند بايد به احتياط عمل نمايد و دستور در هر موردى طور مخصوصى است كه در كتابهاى مفصل گفته شده است .
مسأله 1235 - حكم شك و سهو و گمان در نمازهاى واجب يوميه و نمازهاى واجب ديگر فرق ندارد ، مثلًا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون شك او در نماز دو ركعتى است ، نمازش باطل مىشود .
سجدهء سهو
مسأله 1236 - براى سه چيز بعد از سلام نماز ، انسان بايد دو سجدهء سهو به دستورى كه بعداً گفته مىشود بهجا آورد :
اول : آن كه در بين نماز ، سهواً حرف بزند .
دوم : آن كه يك سجده را فراموش كند .
سوم : آن كه در نماز چهار ركعتى بعد از سجدهء دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت ، و در دو مورد هم احتياط واجب آن است كه سجدهء سهو بنمايد :