در شك بين سه و چهار اگر موقعى كه دو ركعت نماز احتياط نشسته را مىخواند ، يادش بيايد كه نماز را دو ركعت خوانده ، چون نمىتواند دو ركعت نشسته را به جاى دو ركعت ايستاده حساب كند ، به احتياط واجب بايد نماز احتياط نشسته را رها كند و دو ركعت كسرى نمازش را بخواند و نماز را هم دوباره بهجا آورد .
مسأله 1226 - اگر شك كند نماز احتياطى را كه بر او واجب بوده بهجا آورده يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، و اگر وقت دارد ، در صورتى كه مشغول كار ديگرى نشده و از جاى نماز برنخاسته و كارى هم مثل روگرداندن از قبله كه نماز را باطل مىكند انجام نداده بايد نماز احتياط را بخواند و اگر مشغول كار ديگرى شده يا كارى كه نماز را باطل مىكند بهجا آورده ، يا بين نماز و شك او زياد طول كشيده ، احتياط استحبابى آن است كه نماز احتياط را بهجا آورد و نماز را هم دوباره بخواند ، اگرچه مىتواند بنابر انجام نماز احتياط گذارد و بر همان اكتفا نمايد .
مسأله 1227 - اگر در نماز احتياط ، ركنى را زياد كند ، يا مثلًا به جاى يك ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود بنابر احتياط واجب ، و بايد دوباره نماز احتياط و اصل نماز را بخواند .
مسأله 1228 - موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بهجا آورد و اگر محلش گذشته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلًا اگر شك كند كه « حمد » خوانده يا نه ، چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند ، و اگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1229 - اگر در شمارهء ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ولى چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بنابر كمتر گذارد و احتياط مستحب آن است كه نماز احتياط را دوباره بخواند و بعد از آن اصل نماز را اعاده نمايد .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 221
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٢١