تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢
بفهمد مكانش غصبى است . دوم : آن كه در بين نماز عمداً يا سهواً يا از روى ناچارى ، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مىكند پيش آيد ، مثلًا بول از او بيرون آيد ، ولى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، اگر در بين نماز بول يا غائط از او خارج شود چنانچه به دستورى كه در احكام وضو گفته شد رفتار نمايد نمازش باطل نمىشود ، و نيز اگر در بين نماز از زن مستحاضه خون خارج شود ، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد ، نمازش صحيح است . مسأله 1127 - كسى كه بىاختيار خوابش برده ، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده يا بعد از آن ، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را دوباره بخواند ، ولى اگر تمام شدن نماز را بداند و شك كند كه خواب در بين نماز بوده يا بعد ، نمازش صحيح است . مسأله 1128 - اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده ، يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده نمازش صحيح است . مسأله 1129 - اگر در حال سجده از خواب بيدار شود و شك كند كه در سجده آخر نماز است ، يا در سجده شكر ، بايد آن نماز را دوباره بخواند . سوم از مبطلات نماز : آن است كه مثل بعض كسانى كه شيعه نيستند دست‌ها را روى هم بگذارد . مسأله 1130 - هرگاه براى ادب دست‌ها را روى هم بگذارد ، اگرچه مثل آنها نباشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخواند ، ولى اگر از روى فراموشى يا ناچارى يا براى كار ديگر مثل خاراندن دست و مانند آن ، دست‌ها را روى هم بگذارد اشكال ندارد . چهارم از مبطلات نماز : آن است كه بعد از خواندن « حمد » ، آمين بگويد ولى اگر اشتباهاً يا از روى تقيه بگويد ، نمازش باطل نمىشود . پنجم از مبطلات نماز : آن است كه عمداً يا از روى فراموشى پشت به قبله كند ، يا به