است ، ولى اگر يكى از آنان جواب دهد كافى است .
مسأله 1146 - اگر كسى به عدهاى سلام كند و كسى كه سلام كننده قصد سلام دادن به او را نداشته ، جواب دهد ، باز هم جواب سلام او بر آن عده واجب است .
مسأله 1147 - اگر به عدهاى سلام كند و كسى كه بين آنها مشغول نماز است شك كند كه سلام كننده قصد سلام كردن به او را هم داشته يا نه ، نبايد جواب بدهد ، و همچنين است اگر بداند قصد او را هم داشته ولى ديگرى جواب سلام را بدهد . اما اگر بداند كه قصد او را هم داشته و ديگرى جواب ندهد ، بايد جواب او را بگويد .
مسأله 1148 - سلام كردن مستحب است و خيلى سفارش شده است كه سواره به پياده و ايستاده به نشسته و كوچكتر به بزرگتر سلام كند .
مسأله 1149 - اگر دو نفر با هم به يكديگر سلام كنند ، بر هر يك واجب است جواب سلام ديگرى را بدهد .
مسأله 1150 - در غير نماز ، مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويد ، مثلًا اگر كسى گفت : « سَلامٌ عَليكُم » در جواب بگويد : « سَلامٌ عَليكُم وَرَحْمَةُ اللَّه » .
هفتم از مبطلات : نماز خنده با صدا و عمدى است و چنانچه سهواً با صدا بخندد يا لبخند بزند نمازش باطل نمىشود .
مسأله 1151 - اگر براى جلوگيرى از صداى خنده حالش تغيير كند ، مثلًا رنگش سرخ شود ، چنانچه از صورت نمازگزار بيرون رود ، بايد نمازش را دوباره بخواند .
هشتم از مبطلات نماز : آن است كه براى كار دنيا عمداً با صدا گريه كند ، ولى اگر براى كار دنيا بىصدا گريه كند اشكال ندارد و اگر از ترس خدا يا براى آخرت گريه كند ، آهسته باشد يا بلند ، اشكال ندارد ، بلكه از بهترين اعمال است .
نهم از مبطلات نماز : كارى است كه صورت نماز را بههم بزند مثل دست زدن و به هوا پريدن و مانند اينها ، كم باشد يا زياد ، عمداً باشد يا از روى فراموشى . ولى كارى كه
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٠٥