تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥
مسأله 853 - كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند و نداند از زخم است يا خون ديگر ، با آن نماز خواندن مانعى ندارد . مسأله 854 - اگر چند زخم در بدن باشد و به طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود ، تا وقتى همه خوب نشده‌اند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد . ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام كه خوب شد ، بايد براى نماز ، بدن و لباس را از خون آن آب بكشد . مسأله 855 - اگر سر سوزنى خون حيض يا نفاس ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد نماز او باطل است و بنابر احتياط واجب بايد خون استحاضه ، در بدن يا لباس نمازگزار نباشد ، ولى خون‌هاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت و خون سگ و خوك و كافر و مردار و حيوان حرام گوشت اگرچه در چند جاى بدن و لباس باشد در صورتى كه روى هم كمتر از درهم باشد ( كه تقريباً به اندازهء يك اشرفى مىشود ) نماز خواندن با آن اشكال ندارد . ولى احتياط مستحب آن است كه از خون سگ و كافر و مردار و حيوان حرام گوشت اجتناب كند . مسأله 856 - خونى كه به لباس بىآستر بريزد و به پشت آن برسد ، يك خون حساب مىشود ولى اگر پشت آن ، جدا خونى شود ، بنابر احتياط واجب بايد هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خونى كه در پشت و روى لباس است روى هم كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است . مسأله 857 - اگر خون ، روى لباسى كه آستر دارد بريزد و به آستر آن برسد و يا به آستر بريزد و روى لباس خونى شود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خون روى لباس و آستر ، كمتر از درهم باشد نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است . مسأله 858 - اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد و رطوبتى به آن برسد در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده به اندازهء درهم يا بيشتر شود و اطراف را