مكانهاى مختلف ، اينها را مىشود به صورت وجه يا ملزومات به جبههها فرستاد ، در واقع اداى اين نذورات مستحبّى در جبههها واجبتر است تا در محل و شهرها .
ولى آنچه را براى حضرت امام حسين عليه السّلام وقف شده يا نذر گرديده ، و يا بدون نذر ، روضهخوانى و عزادارى سنواتى در محلّى مرسوم است نبايد ترك شود ، بايد كماكان به اين موارد عمل شود . چه واجب و چه مستحب و وقف و آنچه تبرّئا براى توسّل به آن حضرت مردم تعهّد كردهاند نبايد تعطيل شود .
خداوند متعال به وسيله توسّل به اين بزرگواران پاداش و اجرى و الا قرار داده است و ترك اين موارد به صلاح نيست بلكه در اثر اين توسّلات اميد دفع شرّ از مسلمين آن هم به عنوان پاداش خير از طرف خداوند مىرود .
به ياد مىآورم تقريبا پنج يا شش ساله بودم كه در موطن ما بيمارى و با شيوع پيدا كرد ، هرچه تلاش به عمل آمد ، دفع اين بلا ممكن نشد ، تا اينكه آقايان علما و مؤمنين محل تصميم به عزادارى براى حضرت سيد الشهدا گرفتند ، روضهخوانى شروع شد و مردم مبتلا و داغدار مثل ايام عاشورا به سينهزنى و روضهخوانى پرداختند ، به جهت سوز و گداز عزادارى و دلسوخته بودن اهالى و توسّلات آنها به حضرت سيد الشّهدا عليه السّلام به حمد للّه بيمارى شديد و خانمانبرانداز و با رفع شد . در خاطرم هست چنين مرضى به اين شدّت كه در سال 1322 واقع و شيوع يافت سابقه نداشت به حدّى كه مردم فرصت دفن تلف شدهها را نداشتند ، اما به واسطه توسّل به حضرت امام حسين و ائمه اطهار عليهم السّلام خداوند تبارك و تعالى آن بلاى عظيم را از مسلمين رفع كرد .
حالا از مردم خواهشمنديم توسّلات خويش را بيشتر و تشديد كنند تا با عزاداريها بلكه خداوند سبحان از همه مسلمين رفع بلا بفرمايد و مسلمين را در برابر كفّار نصرت عنايت كند .
حديث نور ( مجموعه سخنان ) ( فارسى ) — صفحة 76
مساهمون: ستاد برگزارى مراسم سالگرد حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى ( قده )
ص٧٦