مناظرهاى كه پيش آمد ، ايشان گفت شما غالب ( اهل غلوّ ) هستيد ، چرا كه از پيامبر و امام طلب شفاعت مىكنيد ، مىگوئيد آنها زنده هستند ، بنده در جواب او گفتم ، اولا : كه شما هم به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله سلام مىكنيد و مىگوييد « السلام عليك يا نبى اللّه » چه معنايى دارد كه در برابر قبر آن حضرت مؤدبانه بايستيد و سلام آنگونه كنيد كه بر زندگان مىكند .
ثانيا : فرض بگيريم آنچه را كه ذكر كردى غلّو باشد ، آيا هر غلوى موجب كفر است ، آيا كسى گفت كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله زنده است و با إذن اللّه و اراده الهى سلام ، سلامكننده را مىشنود ، اين غلّو مضر به توحيد است ؟ و او براى اين مطلب جوابى نداشت « 1 » » .
مسافرت دوم معظم له به مكه معظمه در سال 1344 با هواپيما صورت گرفت ، از آنجا كه اين سفر در دوران مرجعيت عامه ايشان بوده خيلى مورد توجه حجاج ايرانى و غير ايرانى قرار مىگيردند تا آنجا كه نسبت به سلامتى ايشان احساس نگرانى و ناراحتى مىشود ، در اين سال آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه به جهت مذاكراتى كه با امير مدينه داشتند ، توانستند رفع سوء تفاهم در مورد بوسيدن شبكههاى حرم را بكنند ، با توجه به احترامى كه امير مدينه براى معظم له قائل بودند ، دستور خوددارى مأموران دولتى از سختگيرى سابق را
هامش
( 1 ) - على كريمى جهرمى ، پيشين ، صص 87 - 86 .