تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انديشه هاى فقهى - سياسى آيت اللّه العظمى گلپايگانى ( قده ) در عصر غيبت ( فارسى ) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣
آثار سوء و نامطلوبى دارد . . . توهين به ملت و بازگشت به اعصار پيش از اسلام و روشهاى قرون وسطى است « 1 » » در 15 آبان 1340 ، دولت علم نيز به جاى عذرخواهى ، در يكى از سخنرانيهاى خود هرگونه اخلال‌گرى را محكوم كرد و اقدامات اخير علماء را تلويحا حركتى ارتجاعى دانست ، به دنبال بىپروايى علم ، اعتراضات متعددى ازمردم شهرها به ويژه تهران برخاست و سيل تلگرافها و استفتائآت حوزويان و قشرهاى مختلف مردم به سوى مراجع قم از جمله آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه سرازير شد ، سرانجام علم در 22 آبان‌ماه 1341 تلگرافى به آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه مخابره و در ظاهر موافقت خود را با خواسته‌هاى آنان اعلام كرد ، هم زمان طى مصاحبه‌اى مطبوعاتى نيز همين مطالب را بيان كرد ، به هر ترتيب با تلاش‌هاى پيگير امام خمينى قدّس سرّه ، آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه ، مراجع قم و پشتيبانى مردم ، لايحه‌اى كه مهرماه سال 1341 به تصويب دولت رسيده بود در آذرماه همان سال لغو شد « 2 » ، رژيم پهلوى از تصويب لايحه انجمن‌هاى ايالتى و ولايتى اهداف ذيل را دنبال مىكرد : 1 - تضعيف روحانيت و تقويت عمّال بيگانه كه پيشتر به آنها اشاره شد .
هامش
( 1 ) - همان ، ص 34 . ( 2 ) - جمعى از مؤلفان ، پيشين ، ص 75 .