مىگيرد ؛ سازمان اطلاعات و امنيت وقت دربارهى موج اعتراضات روحانيون و طلاب در گزارش خود چنين بيان مىكند :
« . . . عدهاى روحانيون و طلاب و افراد متفرقهى ساكن شهرستانها تلگراف و طومارهايى امضا نموده ، به نجف ، قم ، مشهد و تهران فرستادهاند و در آنها از آقايان : خوانسارى ، حكيم ، خويى ، شاهرودى ، گلپايگانى و شريعتمدارى خواستهاند كه علت سكوتشان در مقابل دولت از ادامهى تبعيد خمينى چيست و چرا در اين مورد اقدامات سريع و عاجلى به عمل نمىآورند ؟ روحانيون نامبردهى فوق پاسخ دادهاند كه دراينباره مشغول اقدام هستند . . . » « 1 »
از آنجايى كه آيت الله گلپايگانى نسبت به صحت و سلامتى وجود امام خمينى قدّس سرّه نگران بودند در تاريخ 22 خرداد ماه 1344 آقايان : شيخ محمد على صفايى و فرزندشان مرحوم سيد مهدى گلپايگانى را روانهى تركيه نمودند و آنها پس از ملاقات با امام خمينى قدّس سرّه و فرزندش حاج آقا مصطفى در تاريخ 28 خرداد ماه 1344 به تهران مراجعت مىكنند ؛ ساواك به منظور به دست آوردن اطلاعات جديد از روحيه ، طرز فكر و انديشهى امام خمينى قدّس سرّه با نامبردگان مصاحبهاى انجام مىدهند . در رابطه با اين مصاحبه در گزارش ساواك چنين آمده است :
« . . . ضمن مصاحبهاى كه با دو نفر روحانى مزبور به عمل آمد اظهار داشتهاند كه آيت الله خمينى از وضع ايران خوشبين بوده ، حتى در مورد نحوهى اجراى عزادارى در ماههاى محرم و صفر راضى به نظر مىرسيد . از وضع تركيه و عدم رعايت اصول مذهبى در آنجا اظهار نگرانى نموده و گفته است بيم دارم كه ايران هم از نظر مذهب و حجاب مانند تركيه شود . . . از نظر آيت الله خمينى نسبت به مراجعتش به ايران استفسار گرديد و مشار اليه اظهار نموده براى حل اين موضوع آيت الله سيد محمد رضا گلپايگانى هر تصميم اتخاذ نمايد موافق خواهم بود . » « 2 »
آقاى سيد حميد روحانى نگارندهى كتاب « بررسى و تحليلى از نهضت امام خمينى »
هامش
( 1 ) . همان ، صص 87 - 88 .
( 2 ) . سيد حميد روحانى ، نهضت امام خمينى قدّس سرّه ، ج 2 ، ص 88 .