آن عالم بزرگوار و محترم در تاريخ جمادى الثانى 1388 قمرى در سنين 88 سالگى دار فانى را وداع گفت و در ناحيهء پيش روى مرحوم اقاى حائرى ( به فاصلهء سه چهار متر ) مدفون گرديد وى داراى سنگ مزار بزرگى است كه در ديوار ، در كنار سنگ مزار مرحوم آية اللّه آقاى سيد ابو الحسن رفيعى قزوينى قرار دارد .
به خاطر دارم كه راجع به دفن ايشان در حول وحوش حرم مطهّر سختگيرى و اشكالتراشى از ناحيهء دستگاه و مأموران طاغوت ميشد و با آنكه خود ايشان قبرى را براى خود پيشبينى كرده و ظاهرا آن را خريدارى نموده بودند بعد از درگذشت ايشان مخالفت مىكردند .
مرجع عاليقدر حضرت آية اللّه العظمى گلپايگانى مىفرمودند : به حضرت فاطمهء معصومه سلام اللّه عليها عرض كردم : ايشان يك عمر پناهنده به شما بود و بدين مكان و نقطه رفتوآمد داشت اكنون او را محروم نسازيد ، و به حمد اللّه خداوند اصلاح كرد و در آن مركز مقدس و نقطه خاصّى كه ذكر كرديم دفن شدند .
آثار قلمى طبع شدهء آقاى حاج ميرزا مهدى بروجردى
1 - دردبىدرمان . كه دو جزء است و چنان كه گذشت آراء و انظار اصلاحى خود را در آنجا آورده و چون دستاندركار ادارهء حوزه بودهاند نظراتشان قابل اهميت است . « 1 »
هامش
( 1 ) مرحوم شيخ آقا بزرگ در كتاب الذريعه ج 8 چاپ سنهء 1329 شمسى و 69 قمرى ص 61 اين كتاب ر ذكر كرده و ميگويد دو جلد از آن چاپ شده و بقلم حاج ميرزا محمود بروجردى نزيل قم است كه در بروجرد سنهء 1300 متولد شده و مدّتى در سلطان آباد ساكن شده و با حاج شيخ عبد الكريم يزدى به قم مهاجرت كرده و تاكنون در قم ساكن است .
بايد توجه داشت كه اين عبارت ناقص است و صحيحش حاج ميرزا مهدى بروجردى فرزند حاج ميرزا محمود است .