انكار وحى و عالم غيب و معتقدات ديگر مذهبى بكشد ؛ قرآن كريم برهيمن سرانجام اشاره مىفرمايد :
« ثم كان عاقبة الذين اسائو السّوئ ان كذّبوا بآيات اللّه و كانوابها يستهزئون »
« 1 »
( آنگاه سرانجام گناهكاران آنست كه آيات خدا را انكار و آنها را مسخره مىكنند ) .
و شايد به همين جهت باشد كه در آيات مربوط به ربا مىبينيم ، رباخواران در چند مورد در رديف كفّار قرار گرفتهاند :
« فاولئك اصحاب النّار هم فيها خالدون « 2 » - ان كنتم مؤمنين « 3 » - اتقوا النّار التّى اعدّت للكافرين » « 4 »
2 - پىآمد ديگر از دستدادن فطرت انسانى است ؛ رباخوار با رذائلى كه در روحيهى او پا گرفته و تقويت شده تعادل انسانى خويش را از دست مىدهد و فطرتش تيره مىشود ، و به تدريج قبح و زشتى گناه از نظرش مىرود و ديگر به مفاسد عمل خود توجّه نمىكند ، و كارش بدانجا مىكشد كه مىگويد بيع مانند ربا است ! و قرآن كريم همين موضوع را از قول آنها نقل فرموده است :
« ذلك بانّهم قالوا انّما البيع مثل الرّبا »
« 5 » در حالى كه هر فطرت سالمى با اندك دقّت متوجه مىشود كه « بيع » بر مبناى عرضه و تقاضاست ، و خريدار چيزى را كه به آن نياز دارد مىگيرد و در ازاء آن پول مىدهد ، و بر مبناى توزيع در توليد است كه قوام جامعه بستگى به آن دارد ، و كارى است كه در هر سيستم اقتصادى يكى از پايههاى امور اقتصادى محسوب مىشود ؛ به خلاف ربا كه استثمار فرد از فرد است و مفاسد بىشمارى را در پى دارد . . . كار رباخوارى به آنجا كشيده است كه قوام تمدّن فعلى را مرهون ربا دادن و رباخوارى
هامش
( 1 ) - سورهى روم آيهى 10
( 2 ) - سوره بقره آيهى 278
( 3 ) - سورهى بقره آيهى 275
( 4 ) - سورهى آل عمران آيهى 130
( 5 ) - سوره بقره آيهى 275