درآمد و هزينهها را در آن قيد كنند ، و در پايان هر دو ماه حساب خرج و دخل رسيدگى و درآمد آن را بين خود تقسيم كنند ، ضمنا چون آقاى مصطفى . . . مرتبا در فروشگاه است و بايد نسبت به خريد و فروش اقدام كنند ماهيانه مبلغ سى و پنج هزار تومان براى نامبرده حقوق منظور شد . و مقرر شد كه كليه مخارج و جريمه ماده صد و ماليات به عهده انتقالدهنده آقاى عليرضا . . . باشد و آقاى عليرضا . . . متعهد شدند كه نسبت به خلافى ماده صد و ماليات و پرداخت جريمه مربوطه اقدام و نسبت به انتقال سهدانگ از ششدانگ مغازه به آقاى مصطفى . . . در محضر حاضر شوند . اجازه ماهيانه مبلغ پنجهزار ريال است و به تساوى بين آقاى مصطفى بياتى و عليرضا رجبى تقسيم خواهد شد .
الف ) با توجه به اينكه يكى از طرفين قرارداد شركت به نام مصطفى بياتى در آن هيچگونه سرمايهگذارى نكرده است و بدون دارا بودن هيچ نقشى در تحقق مشاركت فيما بين و بدون پرداخت دينارى ، آيا به صرف اين نوشته در منافع سهدانگ يك مغازه و سرقفلى آن شريك مىگردد ؟
و آيا از نظر شرعى اين نوع شركت صحيح است يا باطل ؟
ب ) چون در سطر آخر قرارداد نوشته شده « اجاره ماهيانه پنج هزار تومان است » آيا مىتوان قرارداد فوق را به اعتبار اين جمله اجارهنامه عادى تلقى كرد . دراينصورت با توجه به عدم تعيين مدت كه از شرائط صحت اجاره است ، به اضافه تسليم و تسلم عين مستأجره كه هيچكدام تحقق نيافته است ، آيا تلقى اجاره دراينصورت صحيح است يا باطل ؟
استفتائات ( 1382 ش ) ( فارسى ) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٦٥