و استبداد و زورگويى ستمگران ، به گونهاى كه نصيبتان اندك و گروهتان بيچاره و مستأصل شود . اى دريغ بر شما ؟ ! كجا مىرويد ؟ ! همانا « [ راه ] بر شما پوشيده شده است آيا ما مىتوانيم شما را به آن وا داريم در حالى كه خود دوست نمىداريد ! » .
راوى حديث گويد :
زنان گفتار آن حضرت را بر مردانشان بازگفتند ، آن گاه گروهى از مهاجر و انصار براى پوزش خواهى به محضرش شتافته و عرضه داشتند :
اى سرور زنان ! اگر ابوالحسن پيش از استوارىِ اين عهد و استحكامِ اين بيعت ، مسأله را يادآور مىشد ما به شخص ديگرى جز او روى نمىآورديم .
آن حضرت فرمود : بس كنيد بعد از بهانهجوئىتان ، عذرى پذيرفته نيست و پس از كوتاهىتان كارى پيش نمىرود .
چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص١٠٧