بخش بيست و چهارم : زنان نفرين شده
آبروريزى
زنى كه آبروى شوهر خود را مىريزد
636 - حضرت لقمان عليه السلام به فرزند خود فرمود : - اى فرزندم - يك زن ملعون و نفرين شده داراى چنين صفات بدى مىباشد : او خودبزرگ بين است .
اگر چيزى به او داده شود آن را اندك مىشمارد .
و اگر چيزى به او داده نشود سرزنش و غضب مىكند .
شوهرش از دستش در زحمت و محنت و همسايگانش از او در رنج و عذابند .
او در حالى كه در كنار شوهرش زندگى مىكند . اما ميل و رغبتش به ديگران است .
زود خشمگين مىگردد و اشك از چشمش جارى مىشود .
وقتى كه شوهر او در كنارش مىباشد به او سود و نفعى نمىرساند .
و هنگاميكه شوهرش از وى دور شد راز او را برملا مىسازد و آبروى وى را مىريزد « 1 » .
هامش
( 1 ) - قال لقمان لإبنه : - يا بنيّ - النساء أربعة ثنتان صالحتان و ثنتان ملعونتان :
وأمّا إحدى الملعونتين فهي العظيمة في نفسها . الذليلة في قومها .
الّتي إن أعطيت سخطت . و إن منعت عتبت و غضبت .
فزوجها منها في بلاء و جيرانها منها في عناء .
فهي كالأسد إن جاورته أكلك و إن هربت منه قتلك .
و الملعونة الثانية فهي عند زوجها و ميلها في جيرانها .
فهي سريعة السخطة . سريعة الدمعة .
إن شهد زوجها لم تنفعه . وإن غاب عنها فضحته .
فهي بمنزلة الأرض النشّاشة . إن أسقيت أفاضت الماء و غرقت . و إن تركتها عطشت .
و إن رزقت منها ولداً لم تنتفع به ( الاختصاص ص 339 ) .