531 - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : بر يك زن لازم است كه در خانهء شوهرش زندگى كند .
و با او مهربان باشد . و نسبت به او دوستى و محبّت نمايد .
و او را خشمگين نسازد .
و رضايت او را جلب نمايد . و به عهد او وفادار باشد .
و از ناراحت كردن او پرهيز كند .
و عفّت و پاكدامنى خود را حفظ نمايد .
و او را مورد اهانت قرار ندهد .
و به او - در حضور و غيابش - خيانت نورزد .
و در حفظ مال و دارائيش كوشا باشد .
و در نبود او خود را حفظ كند و در خانهاش بماند .
و بر او لازم است كه خود را براى شوهرش زينت و آرايش نمايد .
و نماز خود را به پا دارد .
و غسل جنابت و حيض و استحاضه را انجام دهد .
چنين زنى روز قيامت به صورت دوشيزهاى كه چهرهاى نورانى دارد درخواهد آمد .
و چنانچه شوهر او شخص با ايمان و شايستهاى باشد با او ازدواج مىنمايد .
و اگر چنين نبود آن زن با مردى از شهداء ازدواج خواهد كرد « 1 » .
هامش
( 1 ) - قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : على المرأة أن تلزم بيته و تودّده . و تحبّه و تشفقه . و تجتنب سخطه . و تتّبع مرضاته . و توفي به عهده و وعده . و تتّقي صولاته . و لا تشرك - معه - أحداً في أولاده . و لا تهينه . و لا تشقيه . و لا تخونه في مشهده و لا في ماله . و إذا حفظت غيبته . حفظت مشهده . و استوت في بيتها . و تزيّنت لزوجها . و أقامت صلاتها . و اغتسلت من جنابتها . و حيضها و استحاضتها . فإذا فعلت - ذلك - كانت يوم القيامة . عذراء بوجه منير . فإن كان زوجها مؤمناً صالحاً . فهي زوجته . و إن لم يكن مؤمناً . تزوّجها رجل من الشهداء ( مستدرك الوسائل ج 14 ص 243 ) .