بُز بايدهاى مربوط به رفتار با بُز
پناه دادن به بُز
58 - جابر جعفى گفت : همراه امام صادق عليه السلام به بيرون از شهر رفتم . ناگهان ديدم كه مردى دست و پاى بز كوچكى را بسته و روى زمين قرار داده و قصد ذبح آن را داشت .
وقتى كه نگاه آن بز به امام صادق عليه السلام افتاد . فرياد كشيد .
در اين هنگام حضرت رو به آن مرد كرد و به او فرمود : ارزش اين بز چقدر مىباشد ؟
گفت : چهار درهم .
سپس امام صادق عليه السلام چهار درهم از كيسهء خود خارج كرد . و به آن مرد داد .
و به او فرمود : اين بز را رها كن و از كشتن آن صرفنظر نما .
جابر مىگويد : به آن حضرت گفتم : امروز چيز عجيبى را از شما مشاهده نمودم !
حضرت فرمود : هنگاميكه اين مرد مىخواست بز را ذبح نمايد . آن بز به من نگاه كرد و گفت : از چيزى كه مىخواهد بر سر من بيايد به خدا و شما اهل بيت پناه مىبرم « 1 » .
هامش
( 1 ) - عن جابر قال كنت عند أبي عبد اللَّه عليه السلام فبرزنا معه . فإذاً نحن برجل قد أضجع جدياً ( 1 ) ليذبحه . فصاح الجدي . فقال أبو عبد اللَّه عليه السلام كم ثمن هذا الجدي ؟
فقال : أربعة دراهم .
فحلّها عليه السلام من كمّه و دفعها إليه . و قال عليه السلام : خلّ سبيله .
قال : ف سرنا . فإذاً بصقر قد انقضّ على درّاجة . فصاحت الدرّاجة .
فأومأ أبو عبد اللَّه عليه السلام إلى الصقر ب كمّه . فرجع عن الدرّاجة .
فقلت : لقد رأينا عجباً من أمرك .
قال عليه السلام : نعم . أنّ الجدّي لمّا أضجعه الرجل ليذبحه و بصر بي . قال : أستجير باللَّه و بكم أهل البيت ممّا يراد بي . وكذلك قالت الدرّاجة ( الخرائج ص 616 ) . 1 ) ولد المعز - في السنّة الاولى - .