نكاتى پيرامون لزوم تأمين آب و غذا و ساير نيازمنديهاى حيوانات
275 - بر صاحب حيوان چهارپا لازم است كه آذوقه و آب حيوان را تهيه نمايد . زيرا حيوانات به خاطر روحى كه دارند داراى حرمت مىباشند .
و چنانچه حيوان توانايى نداشته باشد كه خود را از غذا و آب سير نمايد بر صاحب آن حيوان لازم است كه اين كار را برايش انجام دهد .
و چنانچه حيوان مىتواند به تنهايى به چراگاه برود بر صاحبش لازم است كه آن حيوان را در چراگاه رها نمايد تا از آب و غذا سير گردد به شرط آنكه چيزى جان آن حيوان را به خطر نيندازد .
و چنانچه آن چراگاه براى رفع تشنگى و گرسنگى آن حيوان كافى نباشد بر صاحبش لازم است كه آذوقه و آب حيوان را به قدرى كه لازم باشد تهيه نمايد .
و چنانچه مقدار آب موجود براى سيراب كردن حيوان و وضوء گرفتن صاحب آن حيوان كافى نباشد در اين صورت بر صاحب حيوان آن لازم است كه به جاى وضوء گرفتن تيمّم نمايد و آن آب را به حيوان بدهد .
و چنانچه صاحب حيوان از دادن آب و آذوقه به حيوان امتناع ورزد در اين صورت حاكم شرع براى حفظ حيوان از نابودى و هلاكت صاحب آن را بين سه امر زير مخيّر مىسازد :
1 ) به حيوان آب و آذوقهء لازم را بدهد .
2 ) حيوان را به فروش برساند .
3 ) حيوان را در صورتى كه حلالگوشت مىباشد ذبح نمايد .
و چنان كه صاحب حيوان به يكى از اين موارد عمل نكند در اين صورت بر حاكم شرع لازم است به آنچه كه مورد مصلحت مىباشد عمل نمايد .