فرياد نمودن و داد زدن و نعره كشيدن
زبان به شكوه و شكايت گشودن
اظهار ناشكرى نمودن و ناسپاسى نمودن
ابراز نارضايتى از تقديرات الهى عزّ وجلّ
373 - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در روزى كه فرزندش ابراهيم از دنيا رفت به اين مضمون فرمود :
غم و اندوهى كه - بخاطر مصيبت مرگ فرزند - در قلب و در چشم وجود دارد . نشانهء رحمت است .
و غم و اندوهى كه بوسيلهء دست ظهور مىيابد . و بر زبان جارى مىگردد . از شيطان است « 1 » .
374 - جابر مىگويد : به امام باقر عليه السلام گفتم : معناى جزع چيست ؟
امام باقر عليه السلام به اين مضمون فرمود : بدترين جزع آن است كه همراه با داد زدن و فرياد كشيدن و بر صورت و سينه زدن و كشيدن موى سر باشد .
و شخصى كه چنين رفتارى را انجام دهد . بدرستيكه او صبر را از دست داده و از مسير بردبارى منحرف شده است « 2 » .
375 - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : خداى متعال مورد لعن و نفرين قرار داد شخصى را كه - در مصيبت - به صورت خود چنگ زند . و گريبان خود را چاك نمايد .
و نعره بكشد و داد و فغان سر دهد « 3 » .
هامش
( 1 ) - براى اطّلاع از متن اين حديث شريف به صفحهء 111 مراجعه فرمائيد .
( 2 ) -
عن جابر بن أبى جعفر عليه السلام قال : قلت له : ما الجزع ؟
قال عليه السلام : أشدّ الجزع : الصراخ بالويل و العويل و لطم الوجه و الصدر و جزّ الشعر - من النواصي - . و من أقام النواحة . فقد ترك الصبر . و أخذ في غير طريقه . . .
( الكافي ج 3 ص 222 ) .
( 3 ) -
عن أبي إمامة : إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله قال : لعن اللَّه الخامشة وجهها .
و الشاقّة جيبها . و الداعية بالويل و الثبور
( مسكّن الفؤاد ص 99 ) .