و نميخوانند [ و خشنودى نميجويند ] ،
إِلَّا شَيْطاناً مَرِيداً
( 117 ) مگر از ديو شوخ .
لَعَنَهُ اللَّهُ
كه خداى بر وى لعنت كرد [ و وى را راند ] ،
وَ قالَ
و گفت آن ديو رانده :
لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ
لا بد از رهيگان تو خويشتن را گيرم ،
نَصِيباً مَفْرُوضاً ( 118 )
بهرهاى باز بريده .
وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ
و گم كنم ايشان را از راه ،
وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ
و امل دراز نمايم ايشان را ،
وَ لَآمُرَنَّهُمْ
و فرمايم ايشان را ،
فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ
تا گوشهاى چهارپايان برند ،
وَ لَآمُرَنَّهُمْ
و فرمايم ايشان را ،
فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ
تا بگردانند آفريدهء خداى را [ از آن آفرينش كه خداى آفريد ] ،
وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ
و هر كه ديو را گيرد ،
وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ
پسنديده و بايسته و يار ، فرود از اللَّه ،
فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً ( 119 )
زيانكار گشت او زيانكارى آشكارا .
يَعِدُهُمْ
ايشان را وعدهء دروغ دهد ،
وَ يُمَنِّيهِمْ
و آرزوى ناپسند در ايشان افكند [ و امل دراز نمايد ] ،
وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ
و وعده ندهد ايشان را ديو ،
إِلَّا غُرُوراً ( 120 )
مگر فريب .
أُولئِكَ
ايشان آنانند ،
مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
كه مأواى ايشان دوزخست ،
وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً ( 121 )
و نيابند از ايشان هرگز دور شدنگاهى .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا
و ايشان كه بگرويدند ،
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و نيكيها كردند ،
سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ
در آريم ايشان را در بهشتهايى ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
كه ميرود زير درختان آن جويهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها أَبَداً
جاويدان در آن هميشهاى ،
وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا
وعدهايست از خداى راست ،
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا ( 122 )
و كيست از اللَّه راستگوىتر ؟