22 - النوبة الاولى
( 3 / 132 - 123 )
قوله تعالى :
وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ
بدرستى كه خداى شما را نصرت كرد در غزو بدر ،
وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ
و شما در چشم دشمن سست و خوار بوديد از ناساختگى .
فَاتَّقُوا اللَّهَ
بپرهيزيد از بد انديشى در خداى و گله كردن از وى ،
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 123 )
تا از سپاسداران بيد « 1 » .
إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ
- ياد دارى كه ميگفتى مؤمنان را :
أَ لَنْ يَكْفِيَكُمْ
شما را پسنده نبود
أَنْ يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ
كه مدد دهد شما را خداوند شما ،
بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ
بسه هزار از فريشتگان ،
مُنْزَلِينَ ( 124 )
فرو فرستاده از آسمان .
بَلى
آرى چنين كنم ،
إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا
اگر شكيبايى كنيد و از بد دلى و گريختن از پيش دشمن بپرهيزيد ،
وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا
و دشمن بشما آيند ازين آهنگ و خشم كه دارند اين هن « 2 » ،
يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ
مدد دهد شما را خداوند شما
بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ
بپنج هزار از فريشتگان ،
مُسَوِّمِينَ ( 125 )
خويشتن را نشان جنگ بر كرده .
وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ
و نكرد خداى آن را به ارسال ،
إِلَّا بُشْرى لَكُمْ
مگر شادى شما را ،
وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ
و تا آرام گيرد به آن دلهاى شما ،
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
و نبود آن نصرت مگر از نزديك خداى ،
الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 126 )
آن تواناى دانا .
لِيَقْطَعَ طَرَفاً
- تا گوشهاى ببرد و جوقى « 3 » كم كند ،
مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا
از ايشان كه كافر شدند ،
أَوْ يَكْبِتَهُمْ
يا ايشان را بهزيمت نمودن و كم آوردن
هامش
( 1 ) - نسخه : باشيد
( 2 ) - اين هن ، كذا في نسختى الف و ج .
( 3 ) - نسخه : جوكى