پيدا كرديم شما را سخنان ،
إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
( 118 ) اگر خرد داريد .
ها أَنْتُمْ أُولاءِ
آگاه بيد شماها كه اينانيد ،
تُحِبُّونَهُمْ
دوست ميداريد ايشان را ،
وَ لا يُحِبُّونَكُمْ
و ايشان دوست نميدارند شما را ،
وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ
و شما گرويدهايد به قرآن و دين همه .
وَ إِذا لَقُوكُمْ
و چون ايشان شما را بينند
قالُوا آمَنَّا
گويند : ما گرويدهايم
وَ إِذا خَلَوْا
و چون بىشما بر يكديگر رسند ،
عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ
بر شما انگشتان خايند از خشم و كين .
قُلْ
بگوى
مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ
ميريد به درد خشم خويش ،
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
( 119 ) خداى دانا است بهر چه در دلهاى است .
إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ
اگر بشما رسد نيكويى ،
تَسُؤْهُمْ
ايشان را تا سائين « 1 » كنند آن نيكويى ،
وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ
و اگر بشما رسد بدى ،
يَفْرَحُوا بِها
شاد شوند به آن ،
وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا
و اگر شكيبايى كنيد و پرهيز نگه داريد ،
لا يَضُرُّكُمْ
نگزايد شما را ،
كَيْدُهُمْ شَيْئاً
ساز بد ايشان هيچ چيز ،
إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ
( 120 ) خداى به آنچه ايشان ميكنند دانا است .
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ
ياد دار كه بيرون شدى از خانه و كسان خويش ،
تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ
مىساختى مؤمنان را
مَقاعِدَ لِلْقِتالِ
نشستگاههاى جنگ را ،
وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
( 121 ) و اللَّه شنوا است و دانا .
إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ
آن گه كه آهنگ كرد و خواست دو گروه
مِنْكُمْ
از شما
أَنْ تَفْشَلا
كه بد دل شوند ،
وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما
و اللَّه خود يار ايشان است
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
( 122 ) و بر خداى است پشتى داشتن مؤمنان و به اوست سپردن كار ايشان .
هامش
( 1 ) سائين سايش