إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ
اين نامه قصههايى است راست چنان كه بود ،
وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ
و نيست هيچ خدا جز اللَّه .
إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
( 62 ) و خدايست كه براستى اوست كه توانا و دانا است .
فَإِنْ تَوَلَّوْا
اگر برگردند از مباهلت ، و باز ايستند از تصديق
فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ
( 63 ) خداى داناست با آن مفسدان و تباهكاران .
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ
بگو اى اهل كتاب !
تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ
باز آييد بسخنى كه آن سخن يكسان است
بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ
ميان ما و ميان شما ،
أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ
كه نپرستيم جز اين خداى
وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً
و با وى هيچ انباز نگيريم ،
وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً
و كسى از ما ، كسى را بخدايى نگيرد و خدا نخواند ،
مِنْ دُونِ اللَّهِ
فرود از خداى ،
فَإِنْ تَوَلَّوْا
پس اگر از پذيرفتن اين باز گردند ،
فَقُولُوا
پس شما بگوئيد
اشْهَدُوا
گواه باشيد ، گواهى دهيد ،
بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
( 64 ) به آنكه ما بارى گردن نهادگانيم .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ
سبب نزول اين آيت آنست كه : ترسايان نجران ، سيد و عاقب و اسقف و اصحاب ايشان آمدند بر مصطفى ( ص ) و گفتند : « ما لك تشتم صاحبنا » چه بودست ترا كه صاحب ما را ناسزا مىگويى ، يعنى عيسى ( ع ) . رسول گفت : آن چه ناسزاست كه من وى را گفتم ؟ گفتند : مىگويى كه وى بنده است . گفت :
« اجل هو عبد اللَّه و رسوله و كلمته القاها الى مريم العذراء البتول . »
ايشان چون اين سخن شنيدند همه در خشم شدند و كراهيت نمودند ، گفتند : « هل رأيت انسانا قط من غير اب ؟ » هرگز هيچ مردم ديدى كه بىپدر باشد ؟
اگر چنين است كه تو مىگويى مثال اين با ما نماى ! رب العالمين بجواب ايشان