وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
و اللَّه داناست بستم كاران .
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ
- و گفت ايشان را پيغامبر ايشان ،
إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً
اللَّه شما را طالوت بپادشاهى برانگيخت ،
قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا
گفتند طالوت را بر ما ملك چون بود ؟ «
وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ »
و ما سزاوارتريم بملك ازو ، كه او نه از سبط نبوت است نه از سبط ملك ،
وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ
و فراخى مال ندادند او را ،
قالَ
جواب داد پيغامبر ايشان را ، و گفت :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ
اللَّه او را بر شما ملك را برگزيد
وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ
و وى را افزونى داد در دانش و در قد و بالا ،
وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ
و اللَّه ملك خويش او را دهد كه خود خواهد
وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
و خداى فراخ توانست و دانا .
النوبة الثانية
- قوله تعالى :
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ
- قرض نامى است هر كارى را كه بنده كند كه آن را جزا بود ، از اينجاست كه امية بن ابى الصلت گفت .
لا تخلطن خبيثات بطيبة * و اخلع ثيابك منها و انج عريانا
كل امرئ سوف يجزى قرضه حسنا * او سيئا و مدينا مثل ما دانا
نيكى و بدى هر دو را قرض خوانند ، از بهر آنك هر دو را پاداش است ، و آنچه در آيت گفت :
قَرْضاً حَسَناً
دليل است كه قرضى بود نيك و قرضى بود بد .
روى عن سفيان قال - لما نزل قوله تعالى
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم « يا رب زد امتى » فنزل قوله
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً
-
گفت اول از آسمان اين آيت فرو آمد ، كه
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
هر نيكى كه بنده كند ده چندان پاداش وى دهيم رسول خدا