به گزارش يواس اى تو دى ، اين تحقيقات كه از 315 طفل 9 تا 12 ساله انجام شده معنويت و ساير عوامل را چون خلق و خو و روابط اجتماعى كه مى توانند بر احساس شادمانى اطفال تاثير بگذارند بررسى كرده است .
مارك هولدر ، استاديار روان شناسى و يكى از نويسندگان اين تحقيق اظهار داشت : هدف ما بررسى نسبت معنويت و شادمانى بود ، ما پيش تر به اين نسبت در بزرگ سالان پى برده بوديم از اين رو از چندين راهكار به منظور سنجش رابطه معنويت و شادمانى در اطفال استفاده كرديم . تحقيقات پيشين نشان داده اند كه احساسات معنوى بزرگ سالان و سطوح عالى رفتار دينى 5 درصد از احساس شادمانى فرد را تشكيل مى دهند اما اين ميزان در ميان كودكان به 5 / 6 تا 5 / 16 درصد مى رسد . هولدر گفت : از ديدگاه ما اين تاثير بسيار چشمگير است ، انتظار مى رفت اين ميزان در اطفال كمتر باشد بر اين باور بودم كه معنويت اطفال به قدرى نارس و خام است كه نمى تواند بر احساس آرامش و شادمانى آنها تاثير گذار باشد . در اين تحقيق از اطفال خواسته شد عبارت هايى چون « من حضور نيروى عالى مرتبه را حس مى كنم » را ارزيابى كرده و به پرسش هايى چون « چندوقت به چند وقت دعا مى كنيد يا نيايش را در خلوت ترجيح مى دهيد يا در جمع ؟ » پاسخ دهند . از والدين اين اطفال نيز خواسته شد احساس شادمانى ظاهرى و معنويت اطفال را توصيف كنند و آموزگاران آنها سطح شادمانى اطفال را ارزيابى كردند .
نويسندگان اين تحقيق در نظر داشتند تحقيقات مشابهى در هندوستان انجام دهند تا نسبت معنويت و شادمانى را در كشورى كه اكثر جمعيت آن مسيحى نيست نيز مورد تجزيه و تحليل قرار دهند .
عجايب ومطالب (فارسى) — صفحة 261
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٦١