تبهكارى و فساد در زمين ، دوست داشتن شيوع فاحشه در بين مؤمنين تشويق بدكاران اظهار حسد و رشك ، دزدى ، رهزنى و هر نوع ظلم بدنى و مالى و عرضى و ناموسى . و به يك كلام همه منافيات اجتماع سالم زندگانى و اتحاد مردم ، در شريعت اسلامى حرام و ممنوع مىباشد .
خوب خواننده عزيز :
مىبينيد كه تمام آن چه كه به ارتباط صميمى مردم در زندگانى اجتماعى و اخلاقى و اقتصادى جوامع انسانى آسيب مىرساند حرام قرار داده شده است .
چند دقيقه فرض كن فرهنگ اسلامى در اذهان اغلب مردم شهر يا كشور و يا منطقه تو حاكم گرديده و اكثر مردم به رضاى خود از محرمات شرعى فوق به دور شدهاند ، تو اين اجتماع را چه گونه فرض مىكنى ؟ آيا اجتماع مفروض شبيه اجتماع فرشتهها يا بهشتىها نمىشود ؟ آيا مردم به سعادت واقعى خود نمىرسند ؟
هامش
نيست . اين حديث در دوران جهاد افغانستان خوب تجربه شد حتى جمعى از ملاهاى درسخوانده نيز به كشتن مسلمانان اقدام كردند .