سخنى در تحكيم اخوت اسلامى
مساله 190 : هيچ قومى ، اهل زبانى ، اهل مذهبى ، كشورى و نژادى ، افراد آن نه همه خوب هستند و نه بد ، نه شرير و نه خيّر ، نه بداخلاق و نه خوشاخلاق ، و نه نسبت به قوم و نژاد و اهل زبان ديگر بهتر و يا بدتر هستند .
قضاوت نسبت به ديگران بايد روى افراد باشد كه كدام فرد خوب است و كدام بد ، كى هشيار است و كى كمفكر و . . . بههيچوجه نبايد قومى يا اهل زبانى يا نژادى يا اهل مذهب را تقبيح بكنيم كه بد گفتن يك قوم مثلا ، حرام است كه هم توهين محرّم است و هم افتراى محرم و هم دروغ حرام و هم موجب تعزير ( نعوذ باللّه از اينهمه گناه ) . همه انسان هستند و مساوى در انسانيت و همه برادر مسلمان هستند و هم هموطن كه نفع و ضرر عمومى آنان مشترك است و بايد همكارى نمايند و با هم محبت و گمان خوب داشته باشند . ايجاد عداوت به فرموده قرآن كار شيطان است و دسيسه دشمنان دين و كشور .