زندگانى در وضعيت موجود ، بر آنها موقوف است از نظر فقهاى شيعه واجب كفايى است و بعيد نيست در مذاهب ديگر اسلامى نيز چنين باشد زيرا همه ميدانيم اسلام به زوال نظام زندگانى راضى نيست . تاريخ مى گويد زنان در بعضى از جنگهاى زمان حيات پربركت آن حضرت ( ص ) مشغول تداوى مجروحين جنگى مىشدند .
به علاوه كه زنان به امراضى مبتلا مىشوند كه معاينه دكتوران مرد بسيار بر شوهران و پدران زنان مريض سخت و از نظر شرعى - به عنوان اولى - نگاه كردن و لمس مواضع مرض حرام شديد است ولى اگر زنان دكتور داشته باشيم مشكل تا حدودى حل مىشود .
مساله 287 : كار كردن زنان در اموريكه عفت و حجاب آنان در خطر نباشد و از نظر فيزيكى مقدور و از نظر روانى براى آنان مشكل نباشد اشكالى ندارد ولى درهرحال فرزندان در ايام كوچكى بايد از تربيت و محبت مادر محروم نمانند كه نسل آينده به مشكلات روانى خطرناكى مبتلا مىشوند . بههرحال زنان نبايد در نيروى پليس وارد و شموليت پيدا كنند و در اين مورد داستانهاى تكاندهندهاى وجود دارد .
مساله 288 : بنابر احتياط واجب زن نمىتواند منصب رياست عمومى و زمامدارى كشور را در يك نظام اسلامى به عهده بگيرد و اما در نظام هاى غير دينى مانند نظامهاى غالب دولتهاى كشورهاى مسلماننشين ،
توضيح المسايل سياسى (فارسى) — صفحة 146
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٤٦