براساس منطق ، معناى اين جمله چنين مىشود : حبّ على ؛ حبّ خدا و بغض على ؛ بغض خداست ، پس حبّ و بغض على ( ع ) به طور مستقيم با ايمان انسان ارتباط پيدا مىكند ، اگر كسى نسبت به خداوند بغض داشته باشد ، آيا مى توان گفت كه او به خدا ايمان دارد و مؤمن است ؟ ! هرگز .
على اگر عصمت نمى داشت اين جملات معناى واضحى براى ما ارائه نمى كرد . موضع ما با ناصبيها كه بغض على را دين خود مى دانند بر اساس همين حديث است .
بازهم از امّ سلمه ( رض ) :
اخرج احمد و الحاكم ( مستدرك ) عن امّ سلمه ( رض ) : قال رسول الله ( صلى الله عليه و آله و سلم ) : من سبّ علياً فقد سبّنى .
احمدبن حنبل و حاكم نيشابورى از ام سلمه نقل مى كنند كه رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلّم ) فرمود : دشنام به على ؛ دشنام به من است .
اگر به نقل معتبر ثابت شود كه فردى به على دشنام ميدهد بايد همه بدانيم كه او به خدا دشنام مىدهد !