به فرض اينكه آنحضرت صلى الله عليه وآله و سلم شهيد هم نشده باشد ، بازهم روح مطهر او به مراتب از ارواح تمام انسانهاى روى زمين و تمامى شهداى راه خدا افضل تر و بالاتر است . او پيامبر رحمت اللعالمين است و در هر شرايطىكه باشد داراى مقام شفاعت است و شفيع قرار دادن او در نزد خدا اشكال ندارد .
بوسيدن خانه كعبه
شفاعت خواستن و شفيع قرار دادن انبياء و اوليا و صلحا به هيچ وجه شرك نيست . اگر قرار باشد همه چيز را شرك حساب كنيم ، بوسيدن خانه كعبه هم شرك است . حاجىها وقتىكه خانه كعبه را طواف مىكنند ، سنگهاى آن را مىبوسند . اگر قرار باشد هر عملى را شرك بدانيم بوسيدن سنگهاى كعبه نيز شرك است . مردم سنگ ديوار كعبه را براى اينكه ديوار كعبه است مىبوسند و الّا هيچ كسى آن را به عنوان معبود نمى بوسد . سنگهاى ديوار كعبه مثل حجر الاسود است ، حجر الاسود را همه مىبوسند ؛ اگر همين حجر الاسود را كسى به عنوان رب و معبود ببوسد يقيناً مشرك مىشود ؛ منتهى هيچ كس آن را به عنوان رب نمىبوسد ؛ لمس حجرالاسود براى حجاج جايز است و به آن امر نيز شده است . حاجى وقتى آن را مىبوسد به نيت ثواب مىبوسد ، نه به عنوان معبود . لذا هر جاى خانه كعبه را كه انسان ببوسد جايز است و هيچ عيبى هم ندارد ، اين خلاف عقل است كه بگوييم بوسيدن يك سنگ و يك نقطه خانه كعبه جايز است ؛ ولى بوسيدن يك وجب آن طرفتر شرك است . پس خانه