و در آن ( شهرهاى بلا ديده ) نشانهاى روشن براى كسانى كه از عذاب دردناك مىترسند به جاى گذارديم . ( 37 )
و در ( زندگى ) موسى نيز ( نشانه و درس عبرتى بود ) هنگامى كه او را با دليلى آشكار به سوى فرعون فرستاديم ؛ ( 38 )
اما او با تمام وجودش از وى روى برتافت و گفت : « اين مرد يا ساحر است يا ديوانه ! » ( 39 )
از اين رو ما او و لشكريانش را گرفتيم و به دريا افكنديم در حالىكه در خور سرزنشبود ! ( 40 )
و ( همچنين ) در سرگذشت « عاد » ( آيتى است ) در آن هنگام كه تندبادى بىباران بر آنها فرستاديم ، ( 41 )
كه بر هيچ چيز نمىگذشت مگر اينكه آن را همچون استخوانهاى پوسيده مىساخت . ( 42 )
و نيز در سرگذشت قوم « ثمود » عبرتى است در آن هنگام كه به آنان گفته شد : « مدتى كوتاه بهرهمند باشيد ( و سپس منتظر عذاب ) ! » ( 43 )
آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند ، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالى كه ( خيره خيره ) نگاه مىكردند ( بىآنكه قدرت دفاع داشته باشند ) ! ( 44 )
چنان بر زمين افتادند كه توان برخاستن نداشتند و نتوانستند از كسى يارى طلبند ! ( 45 )
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 12
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٢