مدبر بدن قرار داده است . روح و بدن هردو مخلوق خداست ؛ منتهى روح را مدبر بدن قرار داده است و هميشه با بدن فيزيكى انسان در ارتباط مىباشد .
عبادت غذاى روح
روح مثل بدن به تغذيه نياز دارد ، تغذيه روحى انسان عبادت پروردگار است ، غذاى روحى اين است كه پيشانى بر خاك بگذاريم و بگوييم : « سبحان الله ، سبحان الله ، سبحان الله » غذاى روحى ركوع و سجود در پيشگاه آفريدگار جهان است ، زمانىكه مىگوييم : « سبحان ربى الاعلى و بحمده » بايد در مقابل خدا اظهار ذلت كنيم ، اظهار خضوع و خشوع كنيم ، تواضع و فرتنى داشته باشيم ، هرچه مىخواهيم بايد از خدا بخواهيم نه از غير او ، به دستورات خدا بايد عمل نماييم . انسان براى عبادت خلق شده است و هدف اصلى او بايد عبادت باشد . روح انسان بدون عبادت خدا كامل نمىشود ، تا روح انسان در مقابل خدا خشوع نكند و از هيبت و عظمت او نترسد به كمال خود نمىرسد ، روح بايد از خوف خدا بلرزد و تحت تأثير او قرار بگيرد . اگر روح انسان از خدا خوف نداشته باشد ، در نهايت طاغوت ، جنايتكار و خون خوار مىشود ، مثل همين جنايت كاران معروف خواهد شد كه در طول تاريخ انسانيت ، هر نوع جنايات را در حق بشريت انجام دادهاند ، اكنون ما در قرن بيست و يكم زندگى مىكنيم ؛ قرنىكه اكنون در زندگانى مادى انسانها تمدن به دور از دين به وجود آمده است ؛ همين تمدن به دور از دين بشر را بهسوى نابودى مىكشاند و اين تمدن بر خلاف فطرت انسانى در حركت است .