صبر و متانت انبياء
بر همين اساس است كه خداوند متعال جل جلاله خطاب به پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله و سلم مىفرمايد :
« ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ »
هيچ پيغمبرى قبل از اينها ( قوم مكه ) بر قومى فرستاده نشد مگر اينكه گفتند ساحراست يا ديوانه . در طول تاريخ بشريت مردم از آمدن انبياى الهى در ميان خود استقبال نكردند ، به اصطلاح امروزى هيچگاه مردم براى آمدن يك پيغمبر در ميان خودشان كف نزدند .
« يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ »
« 1 » دريغا بربندگان ! كه هيچ فرستادهاى بر آنها نمىآمد مگر اينكه پيوسته او را استهزا مىكردند . مردم پيغمبران را استهزا مىنمودند ، پس چگونه يك مبلغ توقع داشته باشد كه مردم بدون استهزا در يك منبر كاملا اصلاح شوند ، چنين توقعى باطل است .
در طول تاريخ ، انبياى الهى مورد استهزا و تمسخر مردم قرار گرفتند . اينگونه نبود كه يك مرتبه بيايند و پيغمبر را استهزا و مسخره كنند ، بعد به دنبال كار شان بروند ؛ بلكه استهزاى آنان هميشهگى بود ، مشركين يك ذره از موضع خود عقب نشينى نمىكردند . انبياء سلام الله عليهم اجمعين ، هيچگاه با مردم مقابله به مثل نكردند ؛ آنان با آرامى ، با منطق و دليل براى مردم جواب مىگفتند . پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله و سلم بهعنوان افضلترين انسان در سلسلهى انبياى بزرگوار ، بيشتر از ساير انبياء مورد استهزاء
هامش
( 1 ) - يس / آيه 30