بيهوده و هدر نمىرود ، حتماً در ذهن انسانها باقى مىماند ، وقتىكه زمينه مصاعد شود فورا بر شنونده خود تاثير مىنمايد .
علماء و دانشمندان دينى بايد با صبر و حوصله مندى ، تحت هر شرايطىكه باشد از تبليغ خود دست نكشند ، از اصلاح مردم نا اميد نشوند ، ممكن است بعضىها به مبلّغ دينى فحش و دشنام دهد ، او را تحقير كند ؛ ولى او نبايد سُست شود ، نبايد از تبليغ نمودن اجتناب كند . آيات قرآن هرچند خطاب به پيغمبر اكرم اسلام صلى الله عليه وآله و سلم است ؛ اماّ در حقيقت مربوط به همهى مبلغين است . حالا در افغانستان ما شايد نزديك به دوصدهزار ملا و مبلغ وجود داشته باشد ، اگر آنان با ذوق و علاقه كار كنند و با احساس مسئوليت به وظيفه دينى خود عمل كنند ، مردم را با نشاط و خونسردى تبليغ نمايند ، ثمرهى زيادى در پىخواهد داشت و انسانهاى زيادى اصلاح خواهند شد . متأسفانه اكثر علماء و مبلغين دينى به وظايف خود عمل نمىكنند . يكعده مفتخور ، بىعرضه و تنبل هستند ، از زير بار مسئوليت شانه خالى مىكنند . يكعدهاى ديگر نا اميد هستند و فكر مىكنند كه مردم قابل اصلاح نيستند . اينعده توقع دارند كه در يك منبر همهى مردم اصلاح شوند و همه به صحبتهاى او گوش دهند و الّا آنان فاسد هستند و هيچ قابل اصلاح نمىباشند . اگر كسى از خود آن عالم محترم بپرسد كه تو خودت 100 % اصلاح شدهاى كه از مردم چنين توقعى را دارى ! جوابش منفى است . وقتىكه خود مبلغ صددرصد اصلاح نشده باشد چگونه مىخواهد همهى مردم در يك منبر و در يك جلسه اصلاح شوند ؟ ! .
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٣٧