اگر كمى دراين موارد فكر كنند ، زود به نتيجه مىرسند و حتما به خالق موجودات تسليم مىشوند .
بحث در مورد آيه مباركه بود ، پس از آنكه خداوند متعال جل جلاله جزاى كفار و مؤمنين را در بهشت بيان فرمود ؛ مىخواهد انسانها را ارشاد نمايد ، مىفرمايد : « وَفِى الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ » در زمين آيات و نشانههاى من بهقدرى زياد است كه براى شما يقين پيدا مىشود و يا يقين شما بيشتر مىشود .
آيات و نشانهها ى خدا در زمين
وقتىكه آيه مباركه نازل شد ، مردم قدرى جاهل بودند و نسبت به زمان ما از آيات كمتر مىفهمندند . مردم آنزمان مىفهميدند كه در زمين آب وجود دارد ؛ اگر آب نباشد زندگى براى انسان مشكل مىشود ؛ خوراك مردم از زمين و تمام ما يحتاج مردم مربوط به زمين است ، همهى اينها را مىدانستند . بر همين اساس قرآن مجيد مىخواهد آنان را از اين طريق قانع كند ؛ ولى چه بخواهيم و چه نخواهيم شرايط آن روز با امروز فرق مىكند ، ما اكنون در قرن پانزدهم هجرى قرار داريم ، اكنون از نظر علمى بشر بسيار ترقى و پيشرفت نموده است . آيه مباركه فوق ، يكى از بزرگترين آيات قرآن است كه بشر را متوجه آنچيزهاى مىكند كه ازبركت علوم تجربى و ساينس ، بعد از هزار و چهارصد سال توسط دانشمندان كشف گرديدهاند .