در روز قيامت اين گونه نيست ؛ بلكه آنجا حساب خيلى دقيق است و با حساب دنيا كاملًا متفاوت است . در قيامت حساب از جانب خداوند متعال جل جلاله گرفته مىشود و كيفيت حساب را جز او كسى نمىداند . خداوند جل جلاله از ظاهر و باطن انسان مىداند و ترازوى قيامت نيز بسيار دقيق اعمال را سنجش مىكند . علاوه بر آن تمام جوارح انسان عليه او شهادت مىدهند و عمل انسان نيز مجسم مىشود .
قبلًا عرض كردم كه خداوند جل جلاله به پيغمبر بزرگوارش خطاب مىكند كه در قيامت چشم شما تيزبين مىشود . قوه باصره انسان در قيامت آنقدر قوى مىشود كه بتواند عمل خود را مشاهده كند . چشم انسان در قيامت مثل چشم دنيا نيست كه فقط الوان و يا به اصطلاح رنگها را ببيند ؛ آن موقع چشم انسان چنان تيز مىشود كه همه چيز رامىتواند مشاهده نمايد . در روز قيامت راههاى ديگرى نيز وجود دارد كه انسان را قانع مىسازد و نمىتواند عمل خود را انكار كند . ممكن است در قيامت چيزهاى وجود داشته باشد كه در دنيا اصلًا به ذهن بشر نرسيده باشد ؛ زيرا راههاى تحصيل علم براى بشرمحدود است و از قدرت و حكمت خدا جز اندكى را نمىداند . خداوندمتعال جل جلاله بر هر چيز محيط و به هر كارى قادر است .
« فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ »
و اما كسىكه عملهاى وزن شدهاش سنگين و پر ارج باشد .
در مورد موازين ، دو نظريه بين مفسرين وجود دارد .
نظريه اول : بعضى از مفسرين گفتهاند كه موازين جمع ميزان است . يعنى ترازوهاى روز قيامت است كه عمل انسان توسط آنها وزن مىشود ؛ اگر عمل صالح انسان بيشتر بود ترازوى عمل او نيز سنگين مىشود .