سياسى جدا مىشود ؛ زيرا رويه و رفتار و اخلاق حضرت محمد ( ص ) در زمان اوج قدرت و نفوذ سلطه اش همان رويه و رفتار و احلاقى بود كه در اغاز قيامش بود ، بلكه روحانيت او بيشتر شده بود .
آرى رسول اكرم ما ( ص ) است كه قدرت مطلقه و نفوذ عامه اش نه تنها او را فاسد نكرد ، بلكه بر معنويت و اخلاق و بردبارى و تواضع اش بيفزود ، و او را بيتشتر از ماديات و هوسها دور گردانيد و اين خود بهترين گواهى است كه غرض او از قيامش و هدف او از حركتش وظيفه خدايى بوده است و بس .
حالا با اجازه شما مقدارى از مكارم اخلاق و رفتار زندگى آن حضرت را در اين جا نقل مى كنيم :
1 - نان گندم هيج وقت نخورده اند و از نان جو هيج وقت سير نشده انند . « 1 »
2 - در نيمه شب مى ايستاد و گريه كنان مى فرمود : خدايا مرا به
هامش
( 1 ) - تمام اينها از جزء شانزدهم بحار الانوار علامه مجلسى رحمه الله ، ترجمه و نقل مىشود و كسانى كه انساد و مصادر اين جملات را بخواهند به ص 194 تا ص 294 همين جزء كتاب مذكور مراجعه كنند .