حتى شخص عموى پيغمبر كه با قانون مخالفت مى كرد علنا مورد تكوهش قرار گرفت و سوره ( تبت ) در باره اش ناز شد و در مقابل سلمان فارسى و بلال حبشى در نظر حضرت او محترم بود .
و اين خود مى رساند كه رهبرى حضرت پيغمبر ( ص ) بر مردم صفت نبوت و رسالت خدايى را داشته نه حكومت و سياست ظاهرى ، و قرآن وحى و آسمانى است نه تدوين بشرى .
در اينجا سوالاتى وجود دارد كه از نظر بحث علمى بايد طرح گردد و جواب هاى معقولى به آنها داده شود خوش بختانه تمام سوالات مذكور جواب معقول و منطقى هم دارد ، ولى نگارنده روى پارهيى از ملاحظات از ذكر آن خوددارى مى ورزد .
قرآن يا سند اسلام (فارسى) — صفحة 186
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٨٦