براى حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم كه در محيط سراسر وحشت و جهالت ، بزرگ شده بود ، محال بود كه بتواند چنين مفكوره عالى كه از بهترين مكارم اخلاقيات انسانيت است داشته باشد ، بلى جهان بينى و إيدئولوژى قرآن هيج مناسبتى با فكر آن حضرت و محيط مكه نداشت .
اينك به طور نمونه پارهاى از آيات قرآن را براى شما عرضه مى داريم .
وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ .
( آل عمران / 129 ) . بهشت را براى فروبرندگان خشم و غيظ و عفو كنندگان از مردم مهيا كرده ايم و خداوند نيكو كاران را دوست مى دارد .
وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها . فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها . قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها . وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها .
قسم به نفس و به آنكه برابر و موزونش كرد . پس الهام كرد به او بدكارى و پرهيزگاريش را مسلما رستگار شد آنكه نفس را پاكيزه و تزكيه كرد و بى بهره شد آنكه تباه كرد آن را به وسيله شهوت و غضب حيوانيت .