دليل يازدهم : اخلاقيات قرآن
دروغ و تصنّع و حيله گرى براى پيشبرد اغراض شخصى و غير آن كه از ضعف اراده و پست همتى و خباثت نفس سر مى زند ، از خود حدود و مشخصهاى دارد ، كه اول آن گزافه گويى و تشبث به امور عادى و بسيط بوده و وسط آن مبتلا شدن به تناقض گويى بلكه ياوه گويى و پايان آن به رسوايى و افتضاح منجر مىشود .
و بالأخره حيله گرى و كذب و خيانت مانند ساير پديده ها از خود علايم و قرائنى دارد ، كه قابل تخلف و تستر هميشگى نيست .
شما از اول قرآن تا آخر آن را به دقت عبور كنيد وانگهى مى دانيد كه مظاهر فريبكارى و حفظ منافع شخصى اصلًا به چشم نمى خورد ، و هميشه به تهذيب نفس و جلوگيرى از هوا و هوس بى جا و صفات حيوانى و ترغيب به پرهيزگارى ، عفت ، عفو ، گذشت ، اغماض ، صبر ، استقامت ، صداقت ، طهارت ، سخاوت ، مهربانى و برادرى ، دورى از فحشاء و منكر و از استهزاء و طعن و از فتنه و فساد و امثال آن صحبت مىكند .