خضوع نمودن در مقابل قدرتمندان و صاحبان مناصب رسمى و در مقابل مخالف دين به طمع چيزى كه در دست اوست موجب بى اعتنائى و خشم خدا مىشود .
ولى گاهى خواستن و طلبيدن براى حفظ دين و حفظ نفس محترمه و جلوگيرى از فساد و عصيان واجب يا مستحب مىشود و مؤمن هوشمند بايد در سراسر مسايل اخلاقى همه جهات را مد نظر داشته باشد تا مبتلا به تقديم جهت اخلاقى غير لازم بر جهت حقوقى ( فقهى ) لازم نگردد و يا اخلاقى اهم را بخاطر امر غير اهم ترك نكند .
پنجم - غضب ننمودن
در قرآن آمده است : بشتابيد بسوى آمرزش پروردگار خود و بهشتى كه براى آن دسته از متقينى آماده شده است كه در حال راحتى و سختى انفاق مىكنند و خشم خود را فرو مىبرند و از مردم عفو مىكنند .
مجلسى مرحوم در بحارالانوار 34 روايت در مذمت غضب نقل كرده است كه درسه تاى آنها آمده است :
« الغضب مفتاح كل شر »
غضب كليد هر شريست . « 1 »
هامش
( 1 ) - ص 262 الى ص 280 ج 73 بحار الانوار .