گرفتن موسى معبودان « 1 » فرعون را .
3 . تصميم فرعون بر كشتن پسران و زنده گزاردن زنان آنها به دليل اين كه ما بر بنى اسرائيل مسلط هستيم .
4 . سفارش موسى بقوم خود كه در ( مسائل زندگانى پر مشقت ) از خداوند استعانت بجويند و صبر داشته باشند .
5 . شكايات بنى اسرائيل پيش موسى كه پيش از تو و بعد از آمدن تو ما به اذيت و آزار فرعون مبتلائيم ( وپيروزى تو بر نابودى جادوى آنان فايدهاى به هر حال ما نكرد ) .
6 . وعده موسى به آنان كه مىشود دشمن شما هلاك شود و زمين در اختيار شما قرار گيرد و خدا مىبيند چگونه عمل مىكنيد .
7 . از حوادث مهم اين دوره مبتلا شدن آل فرعون به قحطى و كمبود محصولات بود كه شايد به خدا باز گردند كه بر نگشتند ، اگر خوبى به آنان مىرسيد از استحقاق خود مىدانستند و اگر بدى به آنان مىرسيد فال بد موسى مىزدند .
8 . هر كارى كه موسى براى هدايت آنان انجام مىداد مىگفتند هر معجزهاى كه بكنى ما ترا تصديق نمىكنيم ! ( چه لجبازى احمقانه و جلب عذاب قيامت براى خود ) .
9 . فرستادن طوفان و هجوم ملخ و شپش و قورباغهها ( بقهها ) و آلوده شدن وسائل به خون براى ( برگشت و اصلاح ) آنان مفيد واقع نشد و عكس العمل آنان تكبر و خود خواهى بود كه عادت مجرمين است .
10 . وقتى كه برا آنان عذابى نازل مىشد از موسى مىخواستند كه اگر آن را بر طرف كند به او ايمان مىآورند و بنى اسرائيل را با او ( به هر جايى بروند ) مىفرستند وقتى خداوند آن
هامش
( 1 ) از اين آيه 127 سوره اعراف به دست مىآيد كه فرعون با ادعاى اين كه رب اعلاى مردم مصر است باز هم بتتتهايى چند داشته كه يا اعتقادا و يا به خاطر رضاى بت پرستان قبطى آنها را عبادت مىكرده است .