از كتاب حزقيال اصحاح سى و هشتم تورات آمده است : خطاب كلام رب به من شد اى فرزند آدم روى خود را متوجه جوج سرزمين ماجوج رئيس روش ماشك و نو بال كن و نبوت خود را اعلام بدار . تا آخر كلام طويل تورات .
طباطبايى از كلمات تورات استفاده كرده است كه ماجوج ( ياجوج و ماجوج ) امتى يا امتهاى عظيم بودهاند و در قسمت هاى بالاى شمال آسيا مى زيستهاند و مردمان جنگجو و غارت گر بودهاند .
او در صفحه 526 « 1 » از بعضى مورخين نقل كرده كه ياجوج و ماجوج ( ياگوگ و ماگوگ ) امت هايى بودهاند كه در قسمت شمالى آسيا از تبت چين گرفته تا اقيانوس منجمد شمالى و از ناحيه غرب تا بلاد تركستان زندگى مىكردند و اين قول را از كتاب فاكهة الخلفا و تهذيب الاخلاق ابن مسكويه و رسائل اخوان الصفا نقل كردهاند .
در سوره كهف آيه 96 مى فرمايد : حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ
يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ .
الأنبياء 96 . و ما بعد آن ظاهر مىشد بيرون آمدن ياجوج و ماجوج و خروج آنان از هر بلندى به سرعت از علامات قيامت است ( دقت كنيد ) .
نفخ صور در همين زمين
وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً .
الكهف : 99 .
سياق اين آيه دلالت يا اشعار دارد كه دميدن دوم در صور در همين كره زمين است همانند نفخ و دميدن اول ، نه در كره حساب كه اسم آن را ساهره گذاشتهايم .
دستهاى ترازوى ميزان ندارند
« قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا ، الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ
هامش
( 1 ) ترجمه الميزان به فارسى ج 3 ، ص 524 .