نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 25
احتياطى مطلوب است كه شكّ و ترديد در نفس پديد نياورد 306 عدم جواز احتياط مطلق 306 عملكرد مرحوم علّامه در شكستن حالت شكّ مؤلّف 307 نماز 309 اصل و اساس سلوك ، نماز است 309 اقامهء نماز توجّه به مبدأ ، و ايتاء زكات رهاكردن تعلّقات عالم طبع است 309 ضرورت توجّه سالكين به آداب و مستحبّات نماز 310 اذان و اقامه 310 استحباب مؤكَّد و مغلَّظ اذان و اقامه 310 اذان گفتن با صداى بلند در منزل 311 استحباب شمردهشمرده گفتن و وقف بر أجزاء اذان 312 رعايتنكردن فصل و وصلهاى اذان گاهى معنا را عوض مىكند 313 « أشهد أنّ عليًّا أميرالمؤمنين و ولىّ الله » شعار شيعه است 313 مقرونبودن شهادت به إمارت حضرت و شهادت به ولايت ايشان 314 شهادت به ولايت جزء اذان نيست 314 شهادت به نبوّت جزء اذان است و تصرّف در آن جائز نيست 314 تقيّد به إعلان اذان توسّط شخص زنده 315 شارع به بلند گفتن اذان به مقدار متعارف ترخيص داده است 315 استفاده از بلندگو در صورت ايذاء همسايگان جائز نيست 315 مشروعنبودن اذان در صورت جمع بين دو نماز 315 وقت نماز 316 سفارش أكيد به اوّل وقت نماز خواندن 316 سالك در انتظار وقت نماز ساعتشمارى مىكند 317 تقدّم قضاى حاجت مؤمن بر نماز اوّل وقت « ت » 317 « قدقامت الصّلوة » يعنى وقت مناجات و رسيدن به حاجت و وصول به پروردگار نزديك شد 318